https://krakow-historia.blogspot.com/p/smok.html?m=1

poniedziałek, 30 sierpnia 2021

Zastanawiające miejsca w Krakowie.

    Na terenie Miasta Krakowa zachowało się niewiele miejsc nienaruszonych od wieków. Analizując Google Map natknąłem się na bardzo zastanawiające lokalizacje. 

    Podsuwam czytelnikom tego postu temat do przemyśleń.


    Nazwa ulicy (ul. Dożynkowa), przy której jest umiejscowiony prawdopodobny kurhan / kopiec. Owalna kamienna struktura terenu budząca podejrzenie, że w tym miejscu w dawnych wiekach znajdował się obiekt historyczny ukształtowany ręką człowieka. Łudzące podobieństwo do kopca / kurhanu ziemnego. Może miejsce obrzędów ludowych, prasłowiańskich. Lokalizacja warte sprawdzenia.





     Temat rozwiązany.  ...... --------------------
Szaniec piechoty


---------------------

      Druga propozycja o bardzo zastanawiającej nazwie. Historia tego miejsca również podsuwa ciekawą hipotezę. Wróżna Góra – wzgórze o wysokości 269 m n.p.m. Znajduje się w południowo-wschodniej części miejscowości Modlniczka ( Kraków ). Na wzgórzu znajdował się Fort Pasternik. 
      
           
Wróżna Góra
Wróżna Góra

     --------------------

        Franciszek


Mogiła Babki Krakusa - Kopiec Babki Kraka.

  Mogiła Babki Krakusowej - udokumentowane potwierdzenie lokalizacji.

   ZGODNIE Z ...... 
  
Metryką Józefińską (1785–1788) - to austriacki kataster gruntowy Galicji z czasów Józefa II, zawierający szczegółowe spisy pól, właścicieli i mapy katastralne, ale nie jest to pojedyncza mapa Krakowa – raczej zbiór dokumentów dla regionu z planami poszczególnych niw i wsi.


Według dawnych przekazów tuż obok Kopca Krakusa znajdował się mniejszy kopiec, zwany Mogiłą Babki Krakusa (Kopiec Babki Kraka). 

  Współczesne publikacje nie podają lokalizacji Mogiły / Kopca.

  Publikacje również nie zdradzają tajemnicy, kto zdewastował KOPIEC !!!!!

 ....ale ....po kilku latach ....

    Poniżej hipotezy dotyczące kopca, poparte dokładnie przeanalizowanymi faktami. Powstają również pytania bez odpowiedzi.

   Poniżej moja kilkuletnia praca, opisana w różnym okresie czasowym. 

Data rozebrania Kurhanu Babci Kraka -   zakres czasowy 1849 - 1857 rok.

  Istnieje kilka hipotez mówiących, iż na Krzemionkach istniało zgrupowanie kilkudziesięciu kopców. 

  Gdzie był zlokalizowany Kopiec Babki Kraka ?

  Z moich obserwacji i potwierdzonych dowodów nie jest to hipoteza, ale fakt. Lokalizację można ustalić bardzo precyzyjnie. Widać to wyraźnie na Google Map. Również to potwierdzają archiwa bibliotek krakowskich - wkrótce opublikuje materiały ( zwłoka jest podyktowana troską o uniknięcie dewastacji obiektów przez przygodnych odkrywców ).

  Lokalizacja widoczna na Google Map (zdjęcia satelitarne wykonywane o różnych porach roku wyraźnie lub mniej widocznie odsłaniają zarysy fundamentów zgrupowania kurhanów wokół Kopca Babki Kraka i tym samym lokalizują dokładnie sam kopiec.

 Ukształtowanie i zakręt ścieżki prowadzącej na Kopiec Krakusa nie jest przypadkowy.
 

   A teraz PYTANIE ???? 

   Dlaczego do dnia dzisiejszego nie postawiono na zakręcie drogi informacji, wizualizacji i krótkiego opisu kopców/kurhanów ????

Zaznaczam moja lokalizacja nie jest żadną nowością. Temat jest znany w gronie fachowców tematyki archeologicznej i znawców historii. 


Jedno ze starszych zdjęć. Odnajdziemy Mogiłą Babki Krakusa ?






Materiały historyczne w niedalekiej przyszłości.

                  Franciszek

Ciąg dalszy .....

   Materiały historyczne odsłaniają wymiar Kopca, kopców / kurhanów.

   Mogiłą Babki Krakusa i inne nieznane kurhany.
    Poniżej ilustracje mojego autorstwa sporządzone na podstawie archiwalnych materiałów. Jednoznacznie potwierdzają lokalizację kurhanów / mogił rodziny (?) władcy pradawnego Krakowa. 
    Czy Krak I spoczywał w tym miejscu wspólnie z Babcią ? 
    Czy to rodzinne miejsce spoczynku ?

    8 obiektów ziemnych może sugerować 8 miejsc spoczynku przodków Kraka I.

    Obraz satelitarny wyraźnie pokazuje anomalie terenu. Przy dokładnej analizie obrazu możemy również odnaleźć fundamenty podłużnego - zakrzywionego kurhanu.



                      Powyższy fragment mapy dokładnie przedstawia wymiar Mogiłą Babki Krakusa, kompleksu mogił.






  DODATEK

     

Aktualizacja 2026 rok.
   
Kilka lat wstecz opublikowałem tekśt dotyczacy Kopca Babki Kraka. Można go przeczytać powyżej. Mam nieodparte wrażenie że popełniłem nieścisłość dotyczacą lokalizacji.

  Teraz dotarłem do nowych żródeł współczesnej wizualizacji miejsca.

 Wskazane miejsce ilustruje za mały obiekt widoczny z satelity.  Anomalie terenu wskazują artefakt historyczny nie odpowiadajacy wielkością widoczną na pradawnych mapach Krakowa. 
   Dodatkowo na jednej z map - geoportal, pojawiają się pradawne drogi okalajace kompleks obiektu, obiektów. Analiza pradawnej mapy i zdjeć z satelity wyrażnie lokalizuje Kopiec Babki Kraka w innym miejscu i potwierdza wielkość budowli ziemnej.
   Dzisiaj każda moja sugestia lokalizacji kopca jest jedynie prawdopodobieństwem poprawności tezy, ale myśle że tym razem wskazałem poprawnie umiejscowienie kopca.
W dawnych czasach w Krakowie tradycja wspominała o Kopcu Babki (lub Mogile Babki Kraka), który miał znajdować się obok Kopca Kraka (dziś znanego jako Kopiec Krakusa na Lasota w Podgórzu). LokalizacjaKopiec Babki lokalizowano głównie na Wzgórzu Lasoty lub w okolicach Parku Bednarskiego, blisko dzisiejszego Placu Lasoty i kościoła św. Józefa – tuż przy Kopcu Kraka. Szwedzka mapa wskazuje to miejsce jako wzgórze z kopcem, czasem utożsamiane z Kopcem Stradom przy ul. Stradomskiej.

Po przeanalizowaniu wsztstkich publikacji błedu nie ma. Jedynie dokladniej zilustrowałem wielkość obiektu.








Legenda i historia.
  Według legend Babka Kraka to matka lub opiekunka legendarnego założyciela Krakowa, a kopiec powstał we wczesnym średniowieczu (VII–VIII w.), podobnie jak Kopiec Kraka czy Wandy. Miejsce wiązano z dawnymi szubienicami i egzekucjami – np. tam nabito na pal Kostkę Napierskiego, a droga "Na Zbóju" (dziś Tatrzańska) prowadziła skazańców.

Współczesny ślad.
  Dziś Kopiec Babki Kraka nie jest wyraźnie oznaczony – zaginął w terenie Parku Bednarskiego lub Placu Lasoty; niektóre źródła sugerują, że to ten sam co Kopiec Stradom, choć to dyskusyjne. Tradycja przetrwała w kronikach jak u Długosza i lokalnych podaniach.

  Legenda o Babce Kraka jest ściśle powiązana z mitem założycielskim Krakowa i jego legendarnym założycielem Krakiem (zw. też Krakusem). Babka jako matka KrakaW lokalnych podaniach Babka Kraka uchodzi za matkę legendarnego wodza lub opiekunkę, która wychowała go po dramatycznych wydarzeniach – np. gdy brzemienna matka Kraka została zaatakowana przez germańskich zbójców, a krakanie kruków sprowadziło ratunek od wojowników. Sama Babka miała być starszą kobietą lub piastunką, związaną z wczesnymi osadnikami Wiślan; jej kopiec obok Kopca Kraka symbolizował kult przodków. Związek z Krakiem i KrakowemKrak, syn (lub podopieczny) Babki, pokonał smoka wawelskiego (z pomocą szewczyka Skuby w niektórych wersjach), założył gród i został królem Wiślan. Po śmierci usypano mu Kopiec Krakusa na wzgórzu Lasoty; obok – Kopiec Babki – miał być jej grobowcem, co podkreśla matriarchalny aspekt legendy. Kronikarze jak Kadłubek czy Długosz wspominają te kopce jako święte kurhany z VII–VIII w., łącząc je z Rękawką (noszeniem ziemi w rękawach).

Kim dokładnie była Babka Kraka w innych legendach ?

Babka Kraka pojawia się głównie w lokalnych krakowskich legendach jako matka lub piastunka Kraka, bez szerszego kontekstu w innych polskich mitach. Nie jest to postać centralna w mitologii słowiańskiej, jak Baba Jaga (wiedźma leśna), choć czasem porównywana do archetypu starej mądrej kobiety. Wersje krakowskich podańW tradycji Babka to opiekunka niemowlęcia Kraka, uratowana przez kruki przed wrogami – stąd nazwa grodu "Kraków" od ich kra-kra. Inna wersja czyni ją matką biologiczną, pochowaną w kopcu obok syna, symbolizując kult przodków Wiślan. Brak bezpośrednich wzmianek u Kadłubka czy Długosza o jej roli poza kopcem. Brak w innych legendachW szerszym folklorze słowiańskim nie ma "Babki Kraka" – podobne motywy starej baby (np. w legendzie o Białym Kruku nad Wkrą jako mądrej uzdrowicielce) to lokalne baśnie, niepowiązane z Krakiem. Córki Kraka (Wanda, synowie Krak II i Lech) dominują w kronikach, bez matki Babki. Postać może być folklorową inwencją XIX/XX w., inspirowaną kurhanami.

UZUPEŁNIENIE 2026 rok.

Kto i kiedy zdewastował Kopiec Babki Kraka ?????


  * mapa ilustrujaca Kopiec Babki Kraka - 1790 rok.


   * początek budowy fortyfikacji - 1849 - ...... rok.

   * zdjecie z roku 1920 - kopiec nie istnieje.





       * aktualne zdjecia z roku 2026.





  Analizując dostępne materiały i po przeprowadzeniu wizji lokalnej zakładam jedną teze,
                    kto zniszczył KOPIEC.

   * Przygodni szabrownicy ?
                 NIE ....
     Przygodni ludzie, szabrownicy ?
     Przy takiej koncepcji zostały by hałdy ziemi. Nieupożądkowany teren. Wyrażnie całość kopca i pozostałych budowli towarzyszących została wywieziona. Gdzie ?

     * Budowniczowie fortyfikacji ?
                 TAK .....
        To jedyne wytłumaczenie gdzie została przewieziona ziemia, do czego posłużyła ?....... Odpowiedz jest bardzo prosta ......... Do wyrównania powieszchni wokół Kopca Kraka.

 Kopiec Babki Kraka był idealnym żródłem materiału do niwelacji terenu, a przy okazji kusił majestatem tajemnicy.
      Widać wyrażnie, dokładne wybranie ziemi do podstawy kopca. Można by rzec że teren jest uporządkowany. Widoczne tylko nieznaczne ślady dodatkowych wykopów, poszukiwania skarɓów.

   Garść Historii.

Fortyfikacje austriackie pod Kopcem Kraka powstały w 1849 roku, jako element początkowej fazy budowy Twierdzy Kraków.

Szczegóły historyczne.
  Były to jedne z pierwszych umocnień wznoszonych przez Austriaków po opuszczeniu Krakowa przez wojska pruskie i rosyjskie. Prace ruszyły w tym samym roku co na Wawelu, a formalna decyzja cesarza Franciszka Józefa I o tworzeniu twierdzy zapadła 12 kwietnia 1850 roku.

Kontekst fortyfikacji.
   Te wczesne fortyfikacje miały charakter poligonalny i służyły głównie do obrony strategicznej granicy z Rosją. Stanowiły rdzeń późniejszej rozbudowy Twierdzy Kraków, trwającej do 1916 roku.


UZUPEŁNIENIE ......

   Dzisiaj CDN ...... .


    Bedąc na miejscu, prosze zwrócić uwage na kamienie z zaschnietym cementem w części końcowej zawijanego korytarza. Nieznajoma ręka wskazala miejsce gdzie była złożona urna z prochami Babci Kraka.

   Przychylam sie do takiej koncepcji lokalizacji urny.

 Proponuje chwile zastanowienia ....... .

  CDN ...... 

  Pytanie ..... ?

   Czy widoczny korytarz był zablokowany kamieniami, a może miał konstrukcje drewnianą ?

   Wojska austryjackie perfekcyjne zaprowadziły porzadek .... to plus i minus. Kopca nie ma ale mamy dokładny obraz budowli.

   Wysokość kopca miedzy 4 do 6 metrów.

   Średnica kopca u podstawy - ? (wizja lokalna bedzie odpowiedzią).

    Od zachodniej i północnej strony grupa mniejszych kurhanów.


       Pytanie ..... ?

   Czy istnieje archiwalna, służbowa notatka wojskowa dotycząca rozbiórki kopca ?????? 

    Lata - 1849 - 1857 .


UZUPEŁNIENIE ......

????? ....


Jaką funkcje spełniał powykręcanÿ rów - korytarz ?
  Był w całości zasypany kamieniami, ziemią, a może obudowany kamieniami, drewnem z możliwością przejścia ?


  Jaką funkcję spełniały ziemne wały ?

   Ɓył to przemyślany kamuflaż urny, świadomie zaplanowany przez projektanta kopca ?

   A może przestrzeń do kontemplacji ?


    Korytarz zbudowano na życzenie Kraka ?

     Dla celu jednorazowego wykorzystania podczas ceremonii składania urny z prochami Babci Kraka ?

  Kurhan z wejściem do środka, posiadający widoczny korytarz prowadzący do wewnętrznej komory grobowej, to specyficzny rodzaj megalitycznego grobowca, najczęściej określany jako grób korytarzowy (ang. passage grave lub chambered cairn). W przeciwieństwie do kurhanów zamkniętych, te struktury umożliwiały wielokrotny dostęp do wnętrza w celu składania kolejnych pochówków.

..... UZUPEŁNIENIE ......

Fort 33 "Krakus" zbudowano w okolicach Kopca Krakusa w Krakowie.

Data budowy
   Fort powstał w ramach Twierdzy Kraków w latach 1854–1857, choć niektóre źródła wskazują na szerszy okres 1849–1855.

Lokalizacja i historia
  Znajdował się blisko Kopca Krakusa na wzgórzu Lasoty (271 m n.p.m.), w stylu staroangielskim.  Zburzono go w 1954 roku,

   Data rozebrania Kurhanu Babci Kraka -   zakres czasowy 1849 - 1857 rok.

DODATEK I PRZEMYŚLENIE.

Dylematy ..... hipotezy ....?

 O dawnych opowieściach pisał m.in. etnograf Oskar Kolberg, który zanotował, że niedaleko kopca Kraka ludzie wskazywali małe wzniesienie ziemi zwane właśnie mogiłą jego babki.

  Oskar Kolberg zapisał w swoim dziele o dawnych podaniach krakowskich informację o miejscu nazywanym „Mogiłą Babki Krakusa”, które miało znajdować się niedaleko dzisiejszego Kopiec Krakusa.
Co dokładnie napisał Kolberg
Kolberg zanotował ludowe podanie w taki sposób (XIX w.):
„Opodal od mogiły Krakusa, na dalszym ciągu Krzemionek (na prost prawie krakowskich Lipek) pokazują małą wyniosłość ziemi zwaną Mogiłą Babki Krakusa.”.

 Kurhan Babki Kraka
„Pod Krakowem stoi wielki kopiec, który lud nazywa mogiłą Krakusa, a niektórzy mówią też Babką Kraka.   Dawni ludzie powiadają, że tam leży sam Krak, który miasto Kraków założył. Po jego śmierci lud usypał wielki kurhan z ziemi, a każdy niósł ziemię w czapce albo w fartuchu, żeby uczcić swego pana.
  Inni znów powiadają, że była tam stara niewiasta, którą nazywano Babką Kraka. Mieszkała ona nieopodal i pilnowała grobu, a ludzie przynosili jej jadło, aby mogiły strzegła. Kiedy umarła, pochowano ją przy kopcu, i odtąd niektórzy nazywają to miejsce kurhanem Babki.
  Starsi ludzie mówili także, że nocami widać tam światła i słychać dziwne głosy, jakby duchy chodziły po kopcu. Dlatego dawniej mało kto o północy tam chodził, bo się bali, że to dusza starego króla lub tej babki grobu pilnuje.”

  Oskar Kolberg (1814–1890) był polskim etnografem, folklorystą i kompozytorem, który całe życie poświęcił zbieraniu i opisywaniu kultury ludowej – pieśni, legend, zwyczajów, tańców i gwar z różnych regionów Polski.

    Przepraszam za niespójny tekst, ale to moja wieloletnia wyprawa w temacie krakowskie kopce.

  DODATEK ....

Mogiła Babki Krakusowej - udokumentowane potwierdzenie.

Niesamowita baza dokumentacyjna, potwierdzająca dokładną lokalizacje.

Dlaczego archeologia krakowska nie dotyka tego tematu. To Nasza niesamowita historia ..... zapomniana ...... spychana w mroki ignorancji historycznego szacunku dla pradziejów Krakowa.

  Metryka Józefińska (1785–1788) to austriacki kataster gruntowy Galicji z czasów Józefa II, zawierający szczegółowe spisy pól, właścicieli i mapy katastralne, ale nie jest to pojedyncza mapa Krakowa – raczej zbiór dokumentów dla regionu z planami poszczególnych niw i wsi.

   Dostępność map Krakowa z tego okresu

   Oryginalne arkusze katastralne Metryki Józefińskiej dla Krakowa i okolic (np. Podgórza, Krzemionek) przechowywane są w archiwach, m.in. w Centralnym Państwowym Archiwum Historyicznym Ukrainy we Lwowie

  Cyfrowe wersje lub rekonstrukcje dostępne online w portalach jak dawne mapy Krakowa (dawnemapykrakowa.pl) czy Polona.pl – np. mapa województwa krakowskiego z 1788 r. (skala 1:200 000) z planem miasta w narożniku.

Po szybkiej analizie niedostępne online.

Powiązanie z "Mogiłą Babki Krakusa"
   Na austriackich mapach katastralnych z lat 1785–1790 (część Metryki Józefińskiej lub stabilizacyjnych) okolice Kopca Krakusa oznaczano z nazwami jak "Mogiła Babki Krakusowej" – małe wzgórze NE (   North East) od kopca, widoczne na planach Podgórza.
    Te mapy potwierdzają ludową nazwę, choć sam kataster skupiał się na gruntach, nie legendach.

     Mapy katastralne z okresu austriackiego (szczególnie z końca XVIII wieku) są niezwykle szczegółowym źródłem historycznym, obejmującym tereny zaboru austriackiego (Galicja, Śląsk Austriacki). Kluczowe dla tego okresu są Metryka Józefińska (1785–1788) oraz Metryka Franciszkańska (1819–1820), które stworzyły fundament pod kataster gruntowy. 

niedziela, 29 sierpnia 2021

Historie z Podgórza "Kopiec Krakusa (prof.Janusz Kotlarczyk)

 Okna Sali Poselskiej w wawelskim zamku usytuowane są tak, aby królowie polscy podejmując najważniejsze decyzje mogli widzieć przed sobą Kopiec Krakusa. Ma przypominać im o wielkości zasług ich poprzednika. 

  To największy prehistoryczny kopiec w Polsce.



  Według Jana Długosza kopiec wznieśli synowie księcia Kraka.

  Kopiec Krakusa położony jest na wysokości 271 merów n.p.m., 2400 metrów od Wawelu. Jego wysokość od podstawy wynosi 16 metrów, średnica dolna 60 metrów, pojemność 19100 m3.

  Według tradycji tuż obok Kopca Krakusa znajdował się mniejszy kopiec, zwany Mogiłą Babki Krakusa (Kopiec Babki Kraka). Istnieje kilka hipotez mówiących, iż na Krzemionkach istniało zgrupowanie kilkudziesięciu kopców. Z moich obserwacji i potwierdzonych dowodów nie jest to hipoteza, ale fakt. Lokalizację można ustalić bardzo precyzyjnie. Widać to wyraźnie na Google Map. Również to potwierdzają archiwa bibliotek krakowskich - wkrótce opublikuje materiały ( zwłoka jest podyktowana troską o uniknięcie dewastacji obiektów przez przygodnych odkrywców ).

        https://podgorze.pl/legendy/#rekawka



  Poniżej kilka linków które według mnie są najrzetelniejszą opowieścią o KOPCU KRAKA.

     Prof. Janusz Kotlarczyk

    https://www.youtube.com/watch?v=6xo8LMRCi2Q

    https://www.youtube.com/watch?v=x2lWc4HSKac   

    https://www.youtube.com/watch?v=EwIT9ZsS8uc

    https://www.youtube.com/watch?v=Lm8p-aQOTEU

    https://www.youtube.com/watch?v=lTPjFYmXWhk  


https://krakow-historia.blogspot.com/2021/09/prof-janusz-kotlarczyk.html

  Kraków RĘKAWKA / Kopiec Krakusa  https://www.youtube.com/watch?v=jf_fQg3IHjA


    Gdzie spoczywał Krak I ?

piątek, 27 sierpnia 2021

Praojcowie Mieszka I. Prawdziwa historia ?

 Współczesna historia Polski zapomniała o naszych praojcach, pradawnych władcach ziem słowiańskich. 

  Prawdziwa Historia ?

  W nieprawdopodobny sposób milczy, nie próbuje odtwarzać drzewa genologicznego Naszych wielkich Słowian. Nasza 1000 letnia państwowość Polska ma bardzo głębokie korzenie, ugruntowane w poprzednich tysiącleciach Europy. 

            Dlaczego nie szanujemy pięknej historii POLSKOŚCI ?

            Europa milczy, ale nasza słowiańszczyzna powinna bić w dzwony prawdziwej historii. 

    Sięgając do relacji współczesnych odkryć archeologicznych widać wyraźnie wysoko zawansowaną kulturę i organizację ludów słowiańskich zamieszkujących obecne ziemie polskie i europejskie. Wtedy ziemie słowiańskie tętniły bogatym życiem. To tutaj nad Wisłą, Odrą i Bałtykiem panowali potężni władcy, którzy potrafili bronić się przed wrogiem zewnętrznym i podbijali Europę. 

    Niezaprzeczalne fakty historycznych zdarzeń są na wyciągnięcie ręki. 

    Dlaczego brakuje nam rzetelnej rekonstrukcji polskich dziejów - słowiańskiej historii ? 



                                Słowianie, mapa z 1598 roku, wg Ptolemeusza (ur. ok. 100, zm. ok. 168)

     Historia ziem polskich, słowiańskich w ujęciu pradawnych kronik/tarktatów.


                                 - V wiek p.n.e.

Herodot (485 – 425 rok p.n.e.) grecki geograf, był pierwszym historykiem, który próbował opisać ziemie słowiańskie. W traktacie „Dzieje”, Słowian nazywał starożytnymi ludami północy, przydając im miano Neuri. Sugerował, że toczyli oni ciężkie walki terytorialne z słowiańskimi Scytami, których siedziby ulokował u źródeł Dniestru.


                                             - I wiek n.e.

Strabon (63 rok p.n.e. – 24 rok n.e.) grecki geograf, w swych pismach opisuje o słowiańskich Sarmatach/Sauromatach zamieszkujących obszar pomiędzy rzeką Dunaj a Morzem Czarnym.

Gajus Pliniusz Starszy (23 – 79 rok n.e.) historyk rzymski, w swej encyklopedii „Historia naturalna” napomina o słowiańskich Wenedów/Venedi zamieszkujących tereny pomiędzy Morzem Bałtyckim a Morzem Czarnym. Mówiąc o tych ziemiach wymienia także Sarmatów oraz Hirrów.


                                 - II wiek n.e.

Klaudiusz Ptolemeusz z Aleksandrii (100 – 168 rok n.e.) geograf i astronom greckiego pochodzenia, w swym dziele „Geografia” mylnie wymienia nazwy plemion słowiańskich i nazwy geograficzne.  Pisał o Wenedach zamieszkujących Ziemię Sarmacką w pobliżu Zatoki Wenedyjskiej (Zatoka Gdańska) i na wschód od rzeki Wistuli (Wisły). Według Ptolemeusza słowiańscy Sarmaci zamieszkiwali obszar pomiędzy Wisłą a Dniestrem, a północną granicą ich terytorium był Ocean Sarmacji identyfikowany obecnie jako Morze Bałtyckie. W swych publikacjach pisał także o Hunach, których uważał za Słowian i utożsamiał ich z Sarmatami. W dziele „Geografia” wymienia również inne plemię słowiańskie, zamieszkujące nad Wołgą, które nazywał Soubenoi.

[…] Sarmacja europejska ograniczona jest od północy Oceanem Sarmackim wzdłuż Zatoki Wenedyjskiej. Góry Wenedyjskie zamieszkują Sarmację ogromne ludy. Z mniejszych zaś ludów siedzą w Sarmacji Gytonowie koło rzeki Wistula. Bardziej ku wschodowi od wymienionych siedzą poniżej Wenedów, Sudinowie i Stawanowie, aż do Alanów mieszkających na zachód od Wistuli […]


                                                   - III wiek n.e.

Gaius Juliusz Solinus (III w n.e.) pisarz rzymski, autor dzieła „Zbiór rzeczy godnych pamięci” wymienia Neurów jako ludy słowiańskie zamieszkujące źródła Dniestru.


                                                   - VI / VII wiek n.e.

 - SklawinowieSklawiniSklaweniSklawenowie – dawna nazwa używana przez pisarzy bizantyjskich na określenie Słowian. 

Nazwa Sklawinów pojawiła się, w dziele Pseudo–Maurycy (żył na przełomie VI i VII wieku n.e.) bizantyjski autor traktatu wojennego „Strategia” informuje o taktyce wojennej oraz kulturze i sposobie życia plemion słowiańskich. […] Nawykłe do wolności nie pozwalają się w żaden sposób ujarzmić ani opanować, a zwłaszcza na własnej ziemi. Są bardzo liczni i wytrwali, znoszą łatwo upał, zimno . 

Identyczne określenie również wprowadził (480 – 553 rok n.e) w traktacie „Kronika Gocka”Jordanes pisał, że ludy tamtejsze pochodzą z jednej krwi i określał ich trzema nazwami: 

             *  Wenedów. Lud zamieszkujący I-IV w. n.e. ziemie od Małopolski po górny Dniepr.

             *  Antów.  Plemiena wschodnich Słowian. Zamieszkiwali ziemie od Dunaju do środkowego Dniepru 

                *  Sklawinów.

[…] Dacja, na kształt diademu uwieńczona Alpami (Karpaty) a w wzdłuż ich lewego stoku, który skłania się ku północy, rozsiadł się poczynając od źródeł rzeki Wiskla (Wisła) na niezmierzonych obszarach liczny naród Wenedów. A choć imiona ich zmienne są teraz stosownie do rozmaitych szczepów, to przecież głównie nazywa się ich Sklawenami i Antami. Ziemie Antów zaś, którzy są z nich najdzielniejsi.


Prokopiusz z Cezarei (490 – 561 rok n.e.)także wspomina o SklaweniHistoryk bizantyjski, w swej rozprawie „Historia wojen” wspomina o Słowianach naddunajskich i ich najazdach na Bizancjum. Pisał też: […] Skaboi i Antowie podlegają władzy jednego człowieka, lecz od dawna żyją w ludowładztwie i dlatego zawsze wszelkie pomyślne i niepomyślne sprawy załatwiane bywają na ogólnym zgromadzeniu. W postaci nawet nie bardzo się od siebie różnią, są rośli i mocni wszyscy, cera ich nader biała […] rozciągają się nad zakrętem Morza Pontyjskiego od Danastru (Dniestr) po Danaper (Dniepr)[…] słotę. Dla przybywających do nich są życzliwi i chętnie ich odprowadzają z miejsca na miejsce, użyczając im, czego potrzebują […]

                                               

Teofilakta Symokatty (żył na przełomie VI i VII wieku n.e.) egipski historyk, sekretarz Cesarza Maurycjusza (539 – 602 rok n.e.), autor charakterystyki Słowian. Pisał jak to słowiańscy Antowie ciągle i okrutnie nawiedzali ziemie trackie, a Sklawinowie pustoszyli Półwysep Bałkański.


W 540 roku Sklawini wspólnie z protobułgarskimi Kutigurami dotarli aż do bram Konstantynopola. 

W 549 roku Sklawini spustoszyli IIirię i Trację. 

W 550 najechała Dalmację i Trację.

W 551 roku klęska wojsk bizantyjskich pod Adrianopolem. 

W 558 roku Antowie i Sklawinowie wzięli udział w wielkiej ekspansji na Bizancjum docierając do Konstantynopola i w głąb Grecji.



                                                    VII wiek n.e.

O Sklawinach zwanych Winedami wspomina Fredegar opisując powstanie państwa                                                                        Samona (także Samo zm. 658-661).



                              

                             - ? ...... ?                                  

Polska Historia do VIII wieku n.e.    (VI wieku.n.e)    

  Poniższa teza, zdanie jest obarczone bardzo dużym znakiem zapytania ??

  Dawne przekazy twierdzą że pradawny władca Krakowa

                         -  KRAK (Krakus I,, Smokobójca " ( ur.ok. 600 r.n.e - zm. 673 r.n.e Kraków ) - Pierwszy Król Lechitów oraz 5 Książę Wiślan. Syn Wiseła,, Owczarza" i Tolisławy. Mąż Cirzpisławy )

miał dwóch synów i jedną córkę.

                        Krak II

                        Lech II

                        Wanda



                       - Leszko II (Lech II)


                             

                            - Leszko III


 

                           - Popiel I

 Legendarny władca ziem polskich i wywodzący się z dynastii Popielidów, według Wincentego Kadłubka wnuk Leszka II, syn Leszka III i Julii, siostry Juliusza Cezara. Ojciec legendarnego, zjedzonego przez myszy Popiela II. Według Kadłubka był bardzo dobrym władcą. Kronikarz umiejscowił jego rządy około 800 roku.

Według Jana Długosza panował pierwotnie w Krakowie, jednak postanowił przenieść stolicę do Gniezna.

Benedykt Chmielowski w Nowych Atenach podał datę jego zgonu na rok 815 i dodał, że miał panować 15 lat.

 

     - Popiel II


 

                                                                               Siemowit  książę Polan z IX wieku znany jedynie z kroniki Galla Anonima. Według jego relacji Siemowit był synem Piasta i Rzepichy i objął władzę po obaleniu Popiela, zgodnie z wolą zgromadzonych na wiecu współplemieńców. Synem i następcą Siemowita był Lestek.

                     

      - Lestek niepoprawnie (forma zlatynizowana) Lestko – drugi książę Polan z dynastii Piastów, o którym wspomina Gall Anonim w kronice. Syn Siemowita i ojciec Siemomysła.

 

                                                   Siemomysł (ur. w okr. IX/X w. zm. w okr. 950–960) Siemomysł (Ziemomysł) trzeci książę Polan z dynastii Piastów wspomniany w Kronice polskiej Galla Anonima. Przypuszcza się, że Siemomysł (Ziemomysł)  zjednoczył najprawdopodobniej ziemie PolanGoplan i Mazowszan. Nie można wykluczyć, że uczynił to już jego ojciec. 

 

                                                   -  Mieszka I  to historyczny pierwszy władca Polan ( ur. w okr. 922–945 zm. 25 V 992 ), uważany zarazem za faktycznego twórcę państwowości polskiej. Kontynuował politykę swojego ojca i dziadka.

------------------------ Słowianie

    Słowianie to jeden z najbardziej frapujących ludów na naszym globie. Sam środek Europy i nieprawdopodobna do dzisiaj tajemnica genezy powstania i istnienia silnej nacji społecznej. A może ...... czarna kotara milczenia EU. 

  A tak na prawdę, zapomniana cywilizacja i społeczność europejska. Słowianie na naszym kontynencie stworzyli jedną z pierwszych zaawansowanych cywilizacji. Stworzyli podwaliny dla późniejszych państw europejskich. To Słowianie pierwsi na świecie (w udokumentowany sposób) stosowali koło w wozach rolniczych, przed cywilizacją Rzymu, Grecji i Egiptu wznosili kamienne grody.

  Wspaniała zagadka dla odkrywców pradawnych dziejów zachodniej Europy

                                 Kto zamknął nas w szkatule tajemnicy ? 

                                       W którym tysiącleciu ?

  Zadziwiające. Zamazano historię w samym środek kontynentu, zasadzono głęboki las, stworzono stereotyp zapyziałego Homo Sapiens. Nie wiadomo jak to się stało, że dzisiejsza nacja Słowian zdołała zająć ponad 60% powierzchni Europy i obecnie jest najliczniejszą europejską grupą ludów - około 500 milionów. Według niektórych znawców historii ziemi, Słowianie ucywilizowali się i z garstki zakompleksiałego chłopstwa dopiero w X wieku naszej ery. To jakiś nieprawdopodobny bum demograficzny na przestrzeni tysiąclecia !!!!! Fenomen historyczny na skalę światową ....................... .!!!!

                                                  Franciszek