https://krakow-historia.blogspot.com/p/smok.html?m=1

środa, 25 lutego 2026

Kopiec - Kurhan Babki Kraka.

  Jedynie AKTUALIZACJA do pierwszej publikacji ..... błedu nie ma.

  Kilka lat wstecz na tym blogu (poniżej) opublikowałem post dotyczacy Kopca Babki Kraka. Mam nieodparte wrażenie że popełniłem bład dotyczacy lokalizacji. Wskazane miejsce ilustruje za mały obiekt widoczny z satelity.  Anomalie terenu wskazują artefakt historyczny nie odpowiadajacy wielkością widoczną na pradawnych mapach Krakowa. 

   Dodatkowo na jednej z map - geoportal, pojawiają się pradawne drogi okalajace kompleks obiekty, obiektów. Analiza pradawnej mapy i zdjeć z satelity wyrażnie lokalizuje Kopiec Babki Kraka w innym miejscu i potwierdza wielkość budowli ziemnej.

   Dzisiaj każda moja sugestia lokalizacji kopca jest jedynie prawdopodobieństwem poprawności tezy, ale myśle że tym razem wskazałem poprawnie umiejscowienie kopca.








  Zapomniana legenda - prawda czy fikcja ?

W dawnych czasach w Krakowie tradycja wspominała o Kopcu Babki (lub Mogile Babki Kraka), który miał znajdować się obok Kopca Kraka (dziś znanego jako Kopiec Krakusa na Lasota w Podgórzu). LokalizacjaKopiec Babki lokalizowano głównie na Wzgórzu Lasoty lub w okolicach Parku Bednarskiego, blisko dzisiejszego Placu Lasoty i kościoła św. Józefa – tuż przy Kopcu Kraka. Szwedzka mapa wskazuje to miejsce jako wzgórze z kopcem, czasem utożsamiane z Kopcem Stradom przy ul. Stradomskiej.

Legenda i historia.
  Według legend Babka Kraka to matka lub opiekunka legendarnego założyciela Krakowa, a kopiec powstał we wczesnym średniowieczu (VII–VIII w.), podobnie jak Kopiec Kraka czy Wandy. Miejsce wiązano z dawnymi szubienicami i egzekucjami – np. tam nabito na pal Kostkę Napierskiego, a droga "Na Zbóju" (dziś Tatrzańska) prowadziła skazańców.

Współczesny ślad.
  Dziś Kopiec Babki Kraka nie jest wyraźnie oznaczony – zaginął w terenie Parku Bednarskiego lub Placu Lasoty; niektóre źródła sugerują, że to ten sam co Kopiec Stradom, choć to dyskusyjne. Tradycja przetrwała w kronikach jak u Długosza i lokalnych podaniach.

  Legenda o Babce Kraka jest ściśle powiązana z mitem założycielskim Krakowa i jego legendarnym założycielem Krakiem (zw. też Krakusem). Babka jako matka KrakaW lokalnych podaniach Babka Kraka uchodzi za matkę legendarnego wodza lub opiekunkę, która wychowała go po dramatycznych wydarzeniach – np. gdy brzemienna matka Kraka została zaatakowana przez germańskich zbójców, a krakanie kruków sprowadziło ratunek od wojowników. Sama Babka miała być starszą kobietą lub piastunką, związaną z wczesnymi osadnikami Wiślan; jej kopiec obok Kopca Kraka symbolizował kult przodków. Związek z Krakiem i KrakowemKrak, syn (lub podopieczny) Babki, pokonał smoka wawelskiego (z pomocą szewczyka Skuby w niektórych wersjach), założył gród i został królem Wiślan. Po śmierci usypano mu Kopiec Krakusa na wzgórzu Lasoty; obok – Kopiec Babki – miał być jej grobowcem, co podkreśla matriarchalny aspekt legendy. Kronikarze jak Kadłubek czy Długosz wspominają te kopce jako święte kurhany z VII–VIII w., łącząc je z Rękawką (noszeniem ziemi w rękawach).

Kim dokładnie była Babka Kraka w innych legendach ?

Babka Kraka pojawia się głównie w lokalnych krakowskich legendach jako matka lub piastunka Kraka, bez szerszego kontekstu w innych polskich mitach. Nie jest to postać centralna w mitologii słowiańskiej, jak Baba Jaga (wiedźma leśna), choć czasem porównywana do archetypu starej mądrej kobiety. Wersje krakowskich podańW tradycji Babka to opiekunka niemowlęcia Kraka, uratowana przez kruki przed wrogami – stąd nazwa grodu "Kraków" od ich kra-kra. Inna wersja czyni ją matką biologiczną, pochowaną w kopcu obok syna, symbolizując kult przodków Wiślan. Brak bezpośrednich wzmianek u Kadłubka czy Długosza o jej roli poza kopcem. Brak w innych legendachW szerszym folklorze słowiańskim nie ma "Babki Kraka" – podobne motywy starej baby (np. w legendzie o Białym Kruku nad Wkrą jako mądrej uzdrowicielce) to lokalne baśnie, niepowiązane z Krakiem. Córki Kraka (Wanda, synowie Krak II i Lech) dominują w kronikach, bez matki Babki. Postać może być folklorową inwencją XIX/XX w., inspirowaną kurhanami.

   

Kim był Rytygier w legendzie o Wandzie ?

  Rytygier to legendarny niemiecki książę, antagonista w legendzie o Wandzie, córce Kraka.


   Rola w legendzie ?

   Według wersji spopularyzowanej przez Jana Długosza, Rytygier (czasem zapisywany Rydygier) usłyszał o urodzie i władzy Wandy, poślubił ją, by zdobyć Kraków, grożąc wojną w razie odmowy.  Wanda odrzuciła małżeństwo, widząc w nim zagrożenie dla wolności swojego ludu. Rytygier najechał ziemie, ale jego wojska, olśnione majestatem księżniczki, odmówiły walki.

  Końce wątku z legędy.

  W najpopularniejszej wersji Rytygier popełnia samobójstwo ze wstydu po klęsce, a Wanda triumfuje – choć później ginie w Wiśle, nie chcąc "zhańbić" ojczyzny. W innych wariantach (np. Kadłubka czy niemieckich) był kochankiem Wandy, ginącym w bitwie, co prowadzi do jej rozpaczy i samobójstwa. Imię nadał mu Długosz; wcześniej był bezimiennym Germanem.

Jak potoczyła się bitwa Wandy z wojskami Rytygiera ?

  W legendzie o Wandzie bitwa z wojskami Rytygiera nie zawsze dochodzi do pełnej konfrontacji militarnej, ale jej przebieg zależy od wersji opowieści. Wersja Długosza (najpopularniejsza)Po odmowie małżeństwa Rytygier najechał ziemie polskie, lecz wojska Wandy odebrały atak – niemieccy żołnierze, widząc majestat księżniczki na wałach, zbuntowali się i odmówili walki, uznając ją za boską opiekunkę. Pokonany książę popełnił samobójstwo, a Wanda odniosła triumf bez wielkiej rzezi, choć potem rzuciła się w Wisłę, by uniknąć dalszych najazdów. Warianty kronikarskieU Kadłubka "tyran lemański" (bezimienny) naciera, ale Wanda zmusza go do odwrotu; po bitwie wygłasza pochwałę i ginie samobójczo.  W romantycznych XIX-wiecznych adaptacjach armie Rytygiera rozbijają się o magiczną aurę Wandy lub jej strategię, podkreślając symbol wolności nad siłą zbrojną.

Dlaczego Wanda popełniła samobójstwo po zwycięstwie ?

  Wanda popełniła samobójstwo po zwycięstwie nad Rytygierem głównie z obawy przed dalszymi najazdami Niemców i w akcie poświęcenia dla ojczyzny. Powody w legendachWedług Długosza i popularnych wersji, Wanda rzuciła się w Wisłę, by nie prowokować wroga do odwetu – jej małżeństwo było warunkiem pokoju, a po klęsce Rytygiera obawiała się eskalacji konfliktu. Inna interpretacja (u Kadłubka) czyni to ofiarą z siebie bogom za triumf, zapewniającą długoterminowy pokój ludowi Wiślan. Symbolika czynuŚmierć podkreśla patriotyzm i czystość Wandy – wolała zginąć niż zdradzić ideały lub narazić poddanych; romantycy XIX w. widzieli w tym archetyp tragicznej bohaterki broniącej wolności. W efekcie powstał Kopiec Wandy na wzgórzu nad Wisłą, upamiętniający jej gest. 

sobota, 7 lutego 2026

2000 lat ?

 Dwa rożne wymiary czasu, dwa miejsca kultu praprzodków.

    A krakowskie kurhany ???

• Kurhany w Jawczycach (okolice Krakowa): Szacuje się, że mają około 2500–3000 lat. W pobliżu drogi krajowej nr 966 łączącej Wieliczkę z Gdowem można obejrzeć niepozorne pagórki – są to kurhany w Jawczycach.

• Cmentarzysko w Kornatce: Znajdują się tam kurhany datowane na wczesne średniowiecze. Cmentarzysko kurhanowe w Kornatce (pow. myślenicki) to wczesnośredniowieczne cmentarzysko ciałopalne z VII–IX wieku, położone w lasach przysiółka Burletka, w pobliżu szczytu Trupielec. Odkryte w 1934 r. i badane w latach 60. XX w., obejmuje ponad 20 kurhanów, w których składano spopielone szczątki w urnach. Miejsce to jest związane z kulturą słowiańską. 


sobota, 24 stycznia 2026

2026

  Zapewniam wszystkich czytających ten blog, że rok 2026 będzie rozwiązaniem zaskakującej sytuacji dla Krakowa. MOJĄ PRAWDĄ O KRAKOWIE.

  Prawdą o zapomnianej historii.

  Kurhany w Krakowie.

  Do dzisiaj dziwię sie że nikt ich nie widzi. Stoją i w magiczny sposób są nierozpoznane i zapomniane. Lokalizacja nieznana, a niektóre zachowały sie w 100%. 

  W roku 2026 składam dokumentację do Konserwatora Zabytków Krakowa,  Muzeum Archeologicznego w Krakowie i oglosze fakt w mediach bez podania lokalizacji. Lokalizacja tylko dla kompetentnych urzędów.....jak powyżej. Aktualnie formatuje dokładny opis i analizę przestrzenną usytuowania GPS kurhanów.  To moja analiza i przemyślenia od roku 2012. Argumenty sa niepodważalne. Wiem ktoś sie uśmiechnie, ale pod koniec 2026 roku udowodnię zapomnianą i zaskakującą historię Krakowa.

  Dodatkowo złoże wniosek o dokładne datowanie powstania Kopca Kraka i Wandy. Schemat będzie oparty na naukowych metodach dostępnych w dzisiejszym świecie nauki. Wymaga precyzyjnego sprzętu i znajomości astronomi, pomiarów geodezyjnych. Niestety jako pasjononat kurhanami i kopcami Krakowa nie dysponuje taką wiedzą i sprzętem. Wiem to brzmi niewiarygodnie, ale jest poparte badaniami innych miejsc w europie i ciekawością niemieckich profesjonalistów w temacie kurhanów.

  Dlaczego teraz, tych faktów nie publikuje pro publico bono .... nie chce niepożądanych reakcji niekompetentnych osób. To nieprawdopodobne historyczne dobro Krakowa..... ZAPOMNINE .... Muszę to wykonać odpowiedzialnie i w trosce o historyczną wartość prawdy o naszych ojcach Słowian.

  Od lat zastanawiam sie czemu nikt tego nie widzi, może nie chce widzieć !!!

Na koniec mojego wpisu ....

  Uchyle rąbka tajemnicy tematu. Na pradawnych mapach Krakowa jest to widoczne. Kurhany stoją jak prawda historyczna. Aktualnie mapy są niedostępne publicznie, zakopane w podziemiach, archiwach Krakowa. Miałem to szczescie że w 2012 roku zaskoczyły mnie ....pradawne mapy ..... obudziły moją świadomość do szukania, analizy historycznej  infrastruktury, krajobrazu Krakowa.

   Ukryta prawdz Krakowa... Franciszek

 Ps ...... kilka miesięcy ciężkiej pracy z dokumentacją.

  Pełna publikacja na blogu po oficjalnym potwierdzeniu prawdy. Zaznaczam ze jeżeli napotkam na trudności temat zostanie "rozdmuchany" medialnie !!!

Lugiowie i 100 jeźdźców.

 Lugiowie w dziełach rzymskiego historyka Tacyta (ok. 55–120 n.e.) opisani są jako potężny związek plemienny zamieszkujący tereny między górami (Sudety/Karpaty) a Gotami, co lokalizuje ich na ziemiach dzisiejszej Polski. W swoim dziele Germania (§43), Tacyt wyróżnia pięć głównych plemion wchodzących w skład Lugiów: Hariów, Helwekonów, Manimów, Helizjów i Nahanarwalów. 

Oto kluczowe informacje o Lugiach u Tacyta:


  • Charakterystyka: Lugiowie tworzyli silny związek (civitates), a ich nazwa oznacza prawdopodobnie "związani przysięgą".
  • Hariowie: Tacyt opisał to plemię z związku Lugiów jako niezwykle wojownicze, walczące nocą i budzące trwogę "marą żałobnego wojska".
  • Lokalizacja: Zamieszkiwali tereny na północ od Swebów, kojarzeni są z kulturą przeworską.
  • Kontekst polityczny: W I w. n.e. (ok. 50 r.) brali udział w walkach z państwem Wanniusza, a później sojusznikami Rzymu. 
--------------------------------

Informacja o "100 jeźdźcach" w kontekście Lugiów i Tacyta najczęściej odnosi się do przekazu o bezpośrednich kontaktach dyplomatycznych Lugiów z Rzymem w I wieku n.e. (choć źródło to bywa wiązane z Kasjuszem Dionem, to tematyka wpisuje się w analizy Tacyta). Oto kluczowe szczegóły:
  • Pomoc Rzymu (ok. 93 r. n.e.): Lugiowie, prowadząc wojnę z plemionami swebskimi, wysłali poselstwo do Rzymu z prośbą o wsparcie. Cesarz Domicjan udzielił im pomocy, która była "silna nie tyle ilością, ile jakością" – przysłano im mianowicie jedynie stu jeźdźców.
  • Wpływ na sytuację: Ten niewielki, ale elitarny oddział rzymski wzmocnił pozycję Lugiów, co rozgniewało Swebów (którzy sprzymierzyli się z Jazygami).
  • Lugiowie u Tacyta: Tacyt w "Rocznikach" (XII, 30) opisuje Lugiów jako liczne i potężne plemię (lub związek plemion), a także wspomina o ich udziale w walkach o bogactwa królestwa Wanniusza. 
Wspomniane "100 jeźdźców" jest przykładem rzymskiej polityki "dziel i rządź" (divide et impera) w Barbaricum – wspieranie jednego ludu (Lugiów) przeciwko innym (Swebom) za pomocą niewielkiego kontyngentu, który jednak stanowił poważne wsparcie militarne. 

piątek, 5 września 2025

Nasi przodkowie ..... .

Zagadka pochodzenia Słowian rozwiązana? Genetyka wskazuje na wędrówkę ludów 

https://share.google/LeBAkpwe0U2P6VxrC

 Radykalna wymiana populacji

W VI–VIII w. n.e. doszło do zasadniczej zmiany genetycznej w Europie Środkowo-Wschodniej. Ponad 80% puli genowej mieszkańców wschodnich Niemiec, Polski i północnych Bałkanów pochodziło wówczas od przybyszów ze wschodniej Europy. Oznacza to, że wcześniejsze społeczności zostały w dużej mierze zastąpione przez populacje napływowe. Nie można jednak mówić o całkowitej pustce osadniczej – choć takie ujęcie pojawiało się w starszych badaniach. Obraz przerzedzonego osadnictwa dobrze współgra z wynikami badań palinologicznych2.


Zróżnicowanie regionalne

Proces ten nie wszędzie wyglądał tak samo. Na północy, czyli na ziemiach dzisiejszej Polski i sąsiednich, wymiana genetyczna była niemal całkowita – genomy wczesnośredniowiecznych mieszkańców prawie nie przypominały populacji zamieszkujących te tereny we wcześniejszych epokach. Na południu, zwłaszcza na Bałkanach, przybysze zmieszali się z lokalną ludnością w większym stopniu. W rezultacie w populacjach południowosłowiańskich pozostał wyraźny komponent genetyczny dawnych mieszkańców regionu. Ta różnorodność pochodzenia jest uchwytna nawet w DNA współczesnych społeczeństw – np. na Bałkanach genetyczna mieszanka jest większa niż w Polsce.

Migracja całych społeczności, nie tylko wojowników

https://share.google/LeBAkpwe0U2P6VxrC

środa, 20 sierpnia 2025

Kurhany

 Odkryto nowe kurhany, czyli ziemne lub kamienne kopce będące formą pochówku, w różnych lokalizacjach. W Nadleśnictwie Warcino na Pomorzu odnaleziono 16 kurhanów datowanych na XI i XII wiek, w tym jeden zawierający szczątki 8 osób. Dodatkowo, na Kujawach odkryto kurhan, który może być starszy niż 5500 lat. 

https://pcr.uwb.edu.pl/RB/files/RB15_019.pdf