CZĘŚĆ - 3
Wzgórze Wawelskie wyróżniało się naturalnie wśród okolicznych wzgórz wapiennych jako imponująca skała o wysokości około 18 metrów nad poziomem Wisły, otoczona meandrem rzeki, co nadawało mu strategiczną i wizualną dominację.
Naturalna forma pierwotna
Początkowo nie było to łagodne wzgórze, lecz strzelista, nierówna skała wapienna jurajska, górująca nad płaskim, bagnistym terenem doliny Wisły – ślady osadnictwa sięgają tu paleolitu.
Z czasem narastały na niej warstwy ziemi i odpady z osadnictwa, tworząc obecny owal o wymiarach 320 na 190 metrów i wypłaszczając wymiar wzniesienia.
Ta naturalna forma przypominała "trójlistną katedrę" * – organiczną strukturę skalną o majestatycznej sylwetce, podobną do gotyckiego Kościoła Mariackiego, co mogło inspirować późniejsze legendy i zabudowę sakralną.
Znaczenie przed naszą erą.
Osadnictwo na Wzgórzu Wawelskim datuje się na paleolit (ok. 100 tys. lat p.n.e.), z dowodami obecności neandertalczyków. Brak jednoznacznych śladów z 6 r. n.e. czy 1 r. n.e. – możemy jedynie domniemywać obecność osadników na wzgórzu. Czas i wieki zatarły ludzką obecność.
Generalna "dewastacja" wzniesienia zniszczyła dowody ........ .
Pierwsze umocnienia i solidne drewniane budowle powstały przed powstaniem państwa polskiego, czyniąc "Wawel" ośrodkiem Wiślan.
Dopiero dzisiaj widzę prawdziwy wymiar wzgórza, uświadamiam sobie jego nieprawdopodobny kształt. Przez lata nie widziałem podstawowego argumentu atrakcyjności wzniesienia. Naturalna, przepiękna dominacja spośród wzgórków (jak Okole czy Krzemionki). Taki wymiar podkreślała jego wyjątkowy, niemal mistyczny oddech w krajobrazie.
Wielka szkoda, nieprawdopodobna strata dla Krakowa. Wapienna, naturalna katedra ...... została zniszczona .
_______________________________
* Termin „trójlistna” w kontekście architektury sakralnej najczęściej odnosi się do planu budowli typu trójkonchowego (zwanego także trójlistnym), gdzie prezbiterium oraz dwa ramiona transeptu są zakończone półkolistymi absydami.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz